Kaypak – Meşru müdafaa(liyet)

Resmiyete sığınmış ikame memurun üniformasında aleyhen şiddet var
(hemde kara mermerin komedyasında)
Canevine yakıtlar taşımaktan elleri nasır tutmuş mavi çekiçli çocuklar
                            -Makasla süt dişi çıkarmaktalar
Daha doğmadan barutu tattı el üstünde pencere tutan sabah
(batıdan doğan güneş, hemde ne güneş küskün bir süreç…
                   -ay?)

Gülsün yüzün 19’a atılan kurşunların 18’e tamamlayan tahakkumunde
Sınıfda bi el havaya kalkmadan resmiyete başvurdu meşru dehşet-i niyetinde:
                                                                      -(?onun)
Solgun baharın müjdecisi kopuk mavi sayfaları mora boyayan 2 haftalık bebekler,
                                                                       -(!onların)
Kuskun bi kurşuni havadan kustu, ku(r)şun kanatlarındaki atın terzisine giderken
çünkü doğdu erkenden, ve vakite kalmadan gördü esareti el üstündeki pencereden

Sustu düşün taşlarını taşıyan komşusu ölü, dostadoğru akan nehir.
Taşmak için taşnak taşıyan komşusu…
(!oksimoronu yarattığı maddesel doğrusu)

Alexander görse elimdeki elmayı düşürürdü iki oka kurban giden obur karısı gibi
Atın gasp ettiği çamaşır suyu kokusuna mum diktim
             -saat gece 3 sularında susanırken.
Ama solmuş ışık siyah şarapta kırılırsa
Ölü atın kefareti, benim sert karanlığıma kapılacaktır.
                          (?duymasınlar)

-Duysalar tek bir şişe yeterdi galiba rencideye maruz kalanlar için; sokaklar.

Kışı, baharda astar çekerken yakaladım? Amacı neydi.
Ter döken eyer(i) paslandı galiba şiddet arka cebe geçti
          (!düş sokağına kapılanlar gibi)
Belki istenen buydu, bulduğu yolda geçerli sinekler sütte yüzsün
                                            (¿birde bizi üzsün)
68 yaşına gelsem bozkırı yeşile boyardım üç kişi ile
     (?duysunlar)

Not: İşbu eserde imla ve yazım hataları, yazarın talebi olup eserin orijinalliğini bozmamak için düzeltme yapılmamıştır.