Anlatmak istesen de anlatamıyorsun
Dilinin ucuna gelip, dişlerinle ezdiğin her cümle içine dert oluyor
Bir şey var yüzüne yansıyan
Kelimeler, bir yerde sabaha bırakmıyor seni
Yanlış hayatla yüzüne çizilmiş hevesindi yansıyan
Hevesi kursağında kalmışların, yalnızlığı biraz da
Dinlenmek içindi konuşmaların, yorgun hayatın,
sönmüş hayalini dinlendirmekti
Oysa ne çok yoruldun,
kimse görmedi
Huzur telaşına bir adım atsan, telaşın bitmeyecek
Kavgan, savaşın, tüm çabalarına rağmen, sana sunulmuyor ya mutluluklar
Orada bir yenilgin daha belirgin oluyor yüzünde
İşte orada anlatmak istiyorsun içindekileri, kayıp ilanları artıyor zihninde
Yalnızlık denilen şeyin merkezindesin şimdi
Herkesin herkese ulaştığı yerde, herkese koşmakta yorar insanı
Koşan olmayınca sana üstelik
İçindeki o hissi anlıyorum, yüzüne yansıyan o ifadeyi
Gözlerinle maskelediğin, kalbini mesela
Kader bir yerde doğru kederleri getirir sana
Kalbini anlatmakla, anlamak arasında bir yerde kalınca
Kalbini anlatma, gözlerine bakınca anlıyorum seni