Ben doğmadım aslında,
Belki de hiç yaşamadım
Adını birilerinin koyduğu dünyaya
İstemeden gelmişim
Adım yok, kendimi tanımıyorum bile
Karanlık, hiçbir şey görmüyorum
Her şey çok bulanık
Bir mide bulantısından farksız
Ayakta durmak için şekilden şekle girilen bir bulantı
Karmaşık, karmakarışık her şey
Etrafımda dönüp yerimde sayıyorum
Adımlarım işlemiyor bile
Her yer zifiri karanlık
Bir zemheri hakim
Derin bir bilinmezliğin dünyası içinde
Aydınlığa açılmaya çalışıyorum
Gözlerim bağlı, ellerim bağlı
Sarsılıyorum, birazdan düşeceğim
Biliyorum bunu,
Ama olsun, yine de tutmayın ellerimi...