Fincanın kulpunda bir pazar unuttum,
çay soğudu, gün eğri kaldı.
Bir sinek yürüdü şekerin üstünden;
küçücük ayaklarıyla
tatlı bir yanlış yaptı.
Perdeyi araladım.
Sokak, her zamanki sokak,
yalnız bir balkon
biraz fazla soğuktu.
Karşı evden bir kaşık sesi geldi,
fincanımdaki pazar çınladı.
Oturduk.
Ben, masanın lekesi,
bir de nereden geldiği bilinmeyen
o ince çatlak.
Kimse konuşmadı.
Sinek,
şekere ikinci kez inerek
sözünü geri aldı.
Akşam oldu.
Fincanı ters çevirdim;
pazar dökülmedi.
Kulpun içinden geçirdim parmağımı.
Dar geldi
bütün gün.