Çölün ortasında bir kaktüs
Uzun zamandır susuzdu.
Kökleri toprağın derinliklerini kazıyor,
ama hiçbir yerde suya rastlamıyordu.
Güneş yakıyor, gece üşütüyordu.
O ise her gün biraz daha içine kapanıyordu.
Bir damla su istiyordu.
Bir damla…
Belki yaşamak için değil,
biraz daha dayanabilmek için.
Sonra yağmur yağdı.
Tek bir damla düştü üzerine.
Kaktüs başını kaldırdı.
Ama artık sevinemedi.
Çünkü bazı susuzluklar
bir damlayla geçmez.
Bazı yaralar
Hiçbir zaman
iyileşmez.