Kalp siyahlığına gökkuşağı ekledim

Davut Sandıkcı·24 Eylül 2026·2 dk okuma

Herkesin sıratı kendi kalbinde, vicdan sahnesinde sakladıkları kadar

Mahşerinden hangi insan günahsız çıkabilecek kadar beyaz

Zannetme, bahar bahçelerde en güzel güller girişte mi olur sadece

İflah olmaz bir diktatördür insanlar, hep ötekinden akıllı, hep ötekisi hatalı

Güldürme beni, bu çağda hangi aşk yaşanılır şiirlerdeki gibi

Hangi kadın mutlu oluyor kendisine yazılan şiirle?

Hangi kadın, hangi adamı seviyormuş gibi yapıyor kitapların arasında unutulan sonbahar yaprakları gibi

Hadi, söylesinler

Şiirle yaşanılan aşkı bana, bize, herkese

Kalpazanlık üzerine master yapan esnafların sadakaları mı ayakta tutuyor bu dünyayı

Yoksa politik nedenlerin, protokol azarlayan sesleri mi inşa ediyor burayı

Tuz bahçesinde içilen çayın tadına vardın mı?

Cami bahçelerinde çocukları azarlayan imamların sevapları mı yükseliyor arşa

Böyle mi sanıyorsun inancı

Arsenik bir şeydir bunların gözlerindeki bakışlar

İnanma

İnandırma

Dua, yalnızca çokça dua

Kim, hangi sebeplerle reddedilen bir başvuru üzerine vicdanını hırpalıyor

Herhangi bir kadın, sevilme denkleminde, sevişmelerin namusunu kirleten hangi adama ağlıyor

Yüzünü güldüren adamları öldürürken üstelik

Ezanlar mı?

Yoksa çanlar mı?

Temizliyor bunca günahı, sevap satın alınan bir şeye dönüştü onların pazarında

Seyyar satıcılar neden korkuyor tefecililerden

Kibirin zenginlere olan sevdası, fakirin utancını mı incitiyor

Aşkın özlemiyle yanan adamların iç dünyasını kimse görmüyor

Herkesin cevabını veremediği soruların başlangıcı kendi kalbinde

Kendi kalbinde başlıyor savaşı

Her kadın, mutlaka bir adam tarafından yaralanır, yarasını unutmak içindir bazı adamların kalbini yakmaları

Sor, eğer kalbin beyazı seçecek kadar siyaha aşıksa

Biliyorum zor

Kalbini en son ne zaman kullandın?

Hep yeniliyor aşk, aşkı aşk adıyla yaşamak isteyenlerin hayatında

Modernize edilmiş yaşamda, kalbiyle gelen adamları öldürüyorlar önce

Yalanla harmanlanıp söylenmiş sözlere inanmayı seçen kadınlar, kalplerinde kan izini yalanla saklıyor

Aşk nedir diye soracak olursan bana, huzurdur

Sadece huzur

Sevilmenin endişesiyle yaşanılmayacak kadar huzur Bazıları yanlış bilir aşkı

Görmeden de sevmek mümkün, dokunmadan da yanmak

İşte kalp burada başlatır aşkı

İşte kalbini kullanmak, burada başlatır aşkın ilk alevini

Şimdi sor, eğer kendi sıratından geçebilirsen bana aşkı

Ben beyaza nasıl razı geldimse, korkutamaz siyahın karanlığı

Yorumlar (0)

Oturum kontrol ediliyor…

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz!