yazıp sildim.
‘kasap benim.
şişe taktığım kendi canım.
yiyen benim, doymayan ben.
oysa bir zamanlar ben de kuzusuydum anacığımın.’
sonra sildim.
yeniden başladım
'Elmaya uzanan benim elimdi ta en başından.
Habil’e attığım o taşı
bu el kavradı.’
yazıp sildim.
‘Kör şeytan çık aklımdan!
Ve parmak titreme artık!
Sildim.
Bir silahtım
namlusu bana dönük.
Iskaladım ve kırıldı aynam.
Bölündü yansım.
Korktuğum kendimdi artık,
ve tanımadığım şu bin adam...’
sildim.
‘Yazıp sildim
silip yeniden başladım.
şu buruşturulup atılmış,
‘ömür’ denilen kağıttım.’
Sildiğim hep aynı şiirdi.
Ve başa sardığım hep aynı mevzu.
Bozuk saat, sabit nokta.
Bildik hata, aynı çöp.
ve hep aynı saat uyanmak istemediğim...
/221223-25186