En iyi kuyu bilir derini
Öyküyü en güzel su anlatır
Atıyorum kuyuya kolumu bacağımı
Başımı bir hikâyeye bağışlıyorum,
Soruyorum Züleyha'ya sonumu,
Gömleği, yırtılanı ve tutkuyu...
Elleri geniş bir kadın oluyor zaman,
Doğruyor onları beni görünce...
Züleyha küskün, su-suyor...
Yusuf'un olayım diyorum ama
Geri dönmüyor geçmiş
Geçmiş sanki Züleyha'nın üstünde eskimiş.
Su kandırır diyorum... su perisi uyandırır
İnsanı aşka...
Züleyha dönüyor ve ses ediyor:
Ya kuyuda su yoksa!