I
Asmışlar duvara yine bir tuval
Üzerinde soluk bir ışık
Karşısında onu merakla süzen bir sürü göz
Kim bilir kaç nesil gördü bu duvarlar
O ve onun gibi kaç tuval geçti buralardan
Her bakan göz, arkasından ne konuştu
Kim bilir?
Kenarda kıyıda kalan kalemlerin
Kabuslarını anlatan,
Ve kimsenin görmek istemediği
Kendi yalnızlığında spotsuz kalan tuvaller vardı
Her yeni gelenden önce, kendi sıraları geldi zannediyorlardı
Bir tuvalin hayali mi olur
Ya da hayali bir spotu mu olur
Belki de sadece kabustan kurtulmaktı amacı
Kim bilir?
II
Sergide yeni bir gün
Yeni kurdeleler, yeni perdeler
Bir de heyecanla gelen yeni gözler
Kenarda kalan kalemlerin kabusları
Yine sonsuz sürgünde seyreder
Her tuvalin bir hikayesi vardı bu sergide
Kimi bir ayrılık, kimi bir kavuşma...
Uzakta kalan bir tanesi vardı
Üzerine bir şeyler karalanmış
Siyah, kırmızı, biraz beyaz var
Perdeler ardında kalan o yalnız tuval
Ressamın son düşüncesini kazımış gibi
Uzaktan vuran o ılık sarılık
O da kurduğu hayallerin bir mesafesi