Oturduk bir kırık masaya
Ben, yalnızlığım, düşüncelerim
Çevrede bir karanlık karamsarlık hakim
Bulutlar kaplı bir odadayız sanki
Her an üzerimize bir sağanak yağacak gibi
Savunmasız haldeyiz, düşüncelerimiz açıkta kalmış
Kırık masanın ayakları rüzgara direnmez
Direnmiyordu da... sallantılar içinde oturuyorduk
Masa dayanmıyordu, ya sandalyeler?..
Yalnızlığım düşüncelerimde kaybolmuş bile
Birbirlerini zaten taşıyamıyorlardı
Hangi sandalye bu yükle sallanmazdı
Oturduk bir kırık masaya yaslı sandalyelerde
Gece karanlık, gece uzun
Hava yağmurlu, düşünceler parçalı bulutlu bir seyirde
Biz neredeydik,
Ben neredeydim,
Bu yalnızlığın neresi benim bir parçamdı?
Kendimden noksan kaldım
Bir hiçliğin ortasında,
Bir masada kendime yer bulamadım
Yine de gülümsüyorum,
Rüzgarların arkasından,
Yalnızlığım ve düşüncelerimin masasına...